APPORT! Waarom jouw hond niet (meer) wil apporteren of samen wil spelen…

Je hoort het vaak: mensen zijn heel blij als hun hond een balletje of een speeltje kan terugbrengen (en dus eigenlijk het speeltje apporteert, zoals ze in de hondenwereld zeggen). Andere mensen vinden het jammer dat de hond het niet doet en nog anderen hebben spijt dat ze het hun hond hebben aangeleerd, omdat deze het nu non-stop wil doen bijna. Vandaag wil ik het niet hebben over de voor- of nadelen van apporteren, daar zijn al voldoende blogs aan gewijd tenslotte. Zoek ze gerust even op en kijk dan vooral wat voor effect het soms kan hebben op de spieren en het lichaam van je hond als deze in volle snelheid achter iets aan rent, bruut moet stoppen, scherpe bewegingen moet maken (en misschien salto’s of koprollen),… Maar ik wijk af!

Nee, vandaag hebben we het over waarom je hond misschien helemaal niet wil apporteren (of opruimen) of spelen, of er soms plotseling mee stopt.

STRESS OF ZICH NIET LEKKER VOELEN

In sommige omstandigheden kan het zijn dat je hond simpelweg niet wil spelen. Dit is vaak het geval als de hond zich niet lekker in zijn vel voelt of als hij stress of angst ervaart. Speelt je hond normaal gesproken wel, maar plotseling op bepaalde locaties of in specifieke situaties niet? Dan geeft dit je heel belangrijke informatie. Probeer die omstandigheid of locatie weer oké te krijgen, zodat je hond zich daar weer goed genoeg voelt om te gaan spelen. Hoe je dat doet, dat hangt van jouw hond af. Soms kan het helpen om rust te creëren, afstand te nemen, de hond meer ruimte te geven of net te begrenzen. Zoek uit wat voor jullie werkt!

APPORTEREN IS BEST INGEWIKKELD

Maar eigenlijk is apporteren niet zo simpel… Soms doet een hond het niet omdat hij het nut er niet van inziet of omdat het te complex is. Wist je namelijk dat apporteren uit verschillende oefeningen bestaat die aan elkaar geborduurd zijn? Je hond moet:

• (Soms wachten tot hij het mag gaan halen)
• Naar het voorwerp toelopen
• Het voorwerp in zijn bek vastnemen en vasthouden
• Met het voorwerp in zijn bek terug naar jou komen
• Al dan niet voor je gaan zitten
• Het voorwerp loslaten, liefst in jouw hand

Dit is dus meestal geen simpele oefening die je in één keer aanleert. Bij rassen die hier vroeger echt voor gefokt zijn (zoals de retrievers) lukt dit best snel, maar bij andere honden kan dit echt een hele klus zijn. Veel honden zijn bovendien meer voergemotiveerd dan spelgemotiveerd. Doe de opbouw daarom altijd stapsgewijs en vraag niet te veel achter elkaar.

DE ANGST OM HET SPEELTJE KWIJT TE RAKEN

Een andere veelvoorkomende reden dat honden weglopen met een speeltje in plaats van het te brengen, is omdat ze denken dat ze het kwijtraken. Vroeger mocht een hond absoluut niet winnen van sommige hondentrainers; het speeltje moest afgegeven worden. Ondertussen weten we beter: door je hond te laten winnen, leert hij juist om dingen naar jou terug te brengen! Want jij neemt ze wel even aan (of speelt even samen met hem) en gooit ze dan weer weg zodat hij er achter mag gaan.

Stel je maar eens voor dat altijd als jij iets brengt, dat ding wordt afgenomen en je het vaak niet eens terugkrijgt. Ik zou het ook niet meer gaan brengen! Dit gedrag zie je bij veel honden terug: tot twee meter bij de baas komen en daar blijven staan, of weglopen van de baas als ze het speeltje eenmaal eindelijk te pakken hebben.

HOE LEER JE ÉCHT SAMEN SPELEN?

Mensen zeggen wel eens dat hun hond niet wil apporteren of spelen, maar dit komt vermoedelijk doordat de hond nooit heeft geleerd dat samen spelen ook erg leuk is. Het is aangewezen om je hond eerst te leren dat bij jou komen resulteert in sámen spelen, nog voor je het speeltje afneemt en weggooit.

Je begint hier al vanaf pup mee. Zorg voor een lang speeltje dat je hond vast kan houden én jij ook. Maak er echt een trekspel (tug of war) van. Op een bepaald moment laat je “per ongeluk” het speeltje los. Kijk nu wat je hond doet. De kans is groot dat hij het speeltje bij je terug komt brengen, omdat hij wil dat je samen met hem verder speelt. Neem het speeltje weer vast en ga lekker verder trekken (hij hoeft het dus niet af te geven!). Als je je pup van jongs af aan zo aanleert om te “winnen”, heb je al een enorme stap van het apporteren in orde. Kiest je hond er toch voor om met het speeltje weg te lopen en het spel te onderbreken? Dan kan je het spel stopzetten en zelf ook wegstappen.

HET JUISTE SPEELTJE VINDEN

Het kan ook zijn dat je gewoon nog niet het juiste speelgoed hebt gevonden. Welk speeltje jouw hond leuk vindt, is iets waar je zelf naar op onderzoek moet uitgaan. Probeer diverse dingen uit: zacht of hard, kort of lang. Je merkt vaak vanzelf met welk speeltje de hond komt aanwandelen.

Qua afwisseling kun je speeltjes rouleren of ze, zoals bij mij thuis, in een bak leggen waar de honden zelf uit kunnen kiezen. Maar let op: houd altijd één of twee speciale speeltjes apart om écht samen mee te spelen. De hond krijgt deze niet als je er niet bent. Na het samen spelen berg je deze weer op.

EEN LEUK ALTERNATIEF: OPRUIMEN

Als je hond kan apporteren (of zelfs als hij het nut van buiten apporteren niet inziet), kun je hem ook aanleren om dingen “op te ruimen”. Hierbij leer je de hond dat hij voorwerpen in een bakje, netje of basketbalring moet doen in plaats van in jouw hand. In ruil daarvoor krijgt hij een voertje. Dit is een superleuk trucje dat ook heel geschikt is voor Animal Assisted Services om samen met cliënten te doen! Of gewoon om je hond aan te leren om al die rondslingerende speeltjes ook weer netjes in een bak te doen 😉

Heb je nog vragen hierover? Stel ze gerust tijdens een (privé)les! Speelt jouw hond graag samen of loopt hij liever met de buit weg? Laat het me weten in de reacties!