Persoonlijke ruimtes – hoe en waarom hier mee rekening houden? – deel 2
In het vorige gedeelte hadden we het al over wat persoonlijke ruimtes zijn en hoe en waarom we hier rekening mee moeten houden als we onze honden opvoeden of trainen. In dit blogbericht laat ik je een analyse zien van de persoonlijke ruimtes van mijn honden en hoe jullie dit bij je eigen honden kunnen gaan uittesten.
FILMPJE
Eind 2020 was ik erg bezig met de ruimte van mezelf en die van mijn honden. Dat kon ook niet anders, we waren toen in volle coronaperiode. Ik besloot daarom een filmpje te maken om te gaan kijken hoe groot onze persoonlijke ruimte nu eigenlijk is en welke signalen mijn honden allemaal lieten zien.
In het filmpje zie je hoe ik met mijn drie honden toen de test wilde doen. Wie heeft welke ruimte en hoe gaan ze er allemaal mee om? Maar vooral ook: wat gebeurt er als ik dichterbij kom of één van hen vraag om naar mij toe te komen? Of met één van hen dichter ga? Wat voor effect heeft dat dan op de rest?
In de video vind ik Kenai (de reu en grootste van de drie destijds) het meest duidelijk. Hij heeft sowieso altijd een grote ruimte gehad, zowel naar mens als naar hond en dat laat hij hier ook erg mooi zien. Op een bepaald moment zie je dan ook dat hij compleet afhaakt en weggaat, ik blijf nog bezig met de dames. Waarom ik Kenai nu niet vraag terug te komen en verder te werken: het ging mij op dat moment niet over de oefeningen van zitten, liggen, blijven, volgen,… Ik wilde echt de dynamiek en de persoonlijke ruimtes bekijken en vastleggen op video. Alle honden waren vrij om te gaan en staan waar ze wilden als het voor hen te veel werd. En dat deed Kenai dus ook duidelijk. Door Kenais keuze om weg te gaan te respecteren, voorkom ik dat hij in de toekomst misschien andere (of hogere) signalen moet inzetten om zijn grenzen aan te geven, zoals bijvoorbeeld grommen of helemaal niet meer met mij willen meewerken.
SIGNALEN
Je kan het in het filmpje ook zien, maar ik benoem graag de signalen nog een keertje extra die mijn honden lieten zien om aan te geven dat ik in hun persoonlijke ruimte kwam:
- Tongelen (met de tong over de neus gaan)
- Wegkijken
- Weggaan
- Een poot net iets meer opzij leggen, weg van de andere persoon of hond
- Niet meer (onmiddellijk) gehoorzamen
- Oogwit
- Hijgen
- Rechtstaan of niet meer in dezelfde houding blijven als eerst
- Oren naar achteren
- Aan de grond snuffelen
- …
CHECKLIST
Je kan op dezelfde manier als in het filmpje gaan uitproberen hoe groot de persoonlijke ruimte van jouw hond is of wat hij allemaal laat zien qua signalen. Hier zijn echter ook een aantal vragen die je jezelf kan stellen of waar je even bij kan stilstaan:
- Waar ligt je hond als jij ergens rustig zit (in de zetel, aan je bureau,…)? Is dat vlakbij jou? Op een korte afstand? Grotere afstand? In contact met jou?
- Hoe reageert je hond op het moment dat je over hem heen buigt om bijvoorbeeld zijn lijn vast te klikken? Of hoe reageert hij op aaitjes?
- Kan je hond zich snel van andere prikkels “loskoppelen” en zijn aandacht naar iets anders brengen of is de afstand van de prikkel daarbij van belang? En wat is dan de afstand dat dit wél nog lukt zonder te veel inmenging van jou?
- Merk je dat je hond sneller herstelt van een spannende situatie als je hem daarna even wat extra fysieke ruimte geeft?
Zo zijn er nog meer vragen die je jezelf kan stellen, maar door even te gaan stilstaan bij deze drie vragen kom je al een heel eind in de bewustwording van de persoonlijke ruimte van je hond.
CONCLUSIE
Echt luisteren naar je hond begint bij het zien van zijn onzichtbare bubbel. Persoonlijke ruimte gaat uiteindelijk niet over afstand in centimeters, maar over de nabijheid in jullie relatie. Wanneer jij die grens herkent en respecteert, geef je je hond het mooiste cadeau dat er is: veiligheid.
Het aanpassen van je eigen houding of het geven van die extra meter ruimte is geen teken van ’toegeven’, maar van vakmanschap als eigenaar. Een hond die weet dat zijn fluisterende signalen worden gehoord, hoeft ze namelijk niet te verdedigen door te gaan ‘schreeuwen’. Dat is de basis van een onverwoestbaar fundament van vertrouwen.
Gun je hond die ruimte wanneer hij die nodig heeft, en je zult zien dat hij je vaker en met meer plezier uitnodigt om er wél in te stappen. Want juist door elkaars ruimte te eren, verklein je de afstand tussen jullie harten.
Recente reacties