
WOEF! Welkom op mijn pagina! Mijn naam is “Hij is wel echt groot hè!”. Of dat wordt toch iedere keer tegen mijn baasje gezegd op het moment dat mensen mij voor de eerste keer zien. Maar ja, ik ben dan ook een flinke jongeman van 50 kg. En nee, ik ben zeker niet te dik, daar zorgt bazinnetje wel voor. Ik wijk af van de essentie! Ik ben dus Wallis, Wallis Van De Neere Maethe. Ik ben geboren op 9 september 2023 en dus inmiddels een volwassen vent (vind ik zelf dan toch…).
Mijn baasjes hebben me speciaal uitgekozen om mijn karakter. Toen ik zeseneenhalve week oud was, kwam er een gekke Nederlandse mevrouw naar ons toe en zij heeft mijn broertjes en mij allemaal gekke dingen laten doen. Een “puppytest”, zei ze. Nu ja, ik heb me daar natuurlijk van mijn beste kant laten zien. Een blikje dat op de grond viel? Da’s toch ook gewoon interessant? En een paraplu die plots opengaat, dat maakt mij weinig uit? Dat gekke mens beschreef me als: “mensgericht, herstelt snel, onderzoekend, maakt goed contact, voergericht”. En dat laatste ben ik beslist hoor! Baasjes kunnen geen stuk fruit eten zonder dat ik in de buurt ben. Banaan vind ik het allerlekkerste, hmmm…
Toen ik bij mijn nieuwe baasjes kwam, als jong pupsel, had ik twee oudere zussen. Eentje was al echt oud, bejaard zelfs. De andere was drieëneenhalf, dus ook nog lekker speels. Of dat hoopte ik toch. Tysha, de jongste van mijn zussen, moest wel eerst een paar dagen tot weken wennen aan mijn zotte geweld. Maar daarna waren we de dikste vriendjes. Voor Laika had ik groot respect, want zij wist me haarfijn te vertellen wat wel en niet mocht en dat was heel duidelijk voor me. Toch kon ik het niet laten om haar af en toe een heel klein beetje uit te dagen, hihi.

Ik werd het schoolvoorbeeld van het bedrijf van mijn baasje. Ik mocht naar veel plaatsen mee en dat niet altijd zelf wandelend, maar in een grote draagzak. Pssst, dat duurde maar een paar weken hoor, ik groeide te snel en baasje kreeg last van haar rug. Veel van mijn trainingen met baasje werden gefilmd. Want ze had het idiote idee dat ze een online cursus wilde maken “van pup tot puber”. En daar was ik als knap kind uiteraard ultiem voor geschikt.
Toen ik bijna één jaar was, stierf mijn oudste zusje. Dus bleef ik “alleen” over, samen met Tysha. Maar baasje had haar handen vol met mij hoor. Soms kan ik hele gekke dingen doen en ik ga ook graag op onderzoek uit en doe dan mijn eigen ding. Zeker als er andere honden in de buurt zijn, is dat voor mij heel interessant en dan mag baasje me roepen, ik hoor haar dan niet meer. Jammer genoeg mag ik daarom tegenwoordig niet meer loslopen als ze geen overzicht heeft of als er andere honden in de buurt zijn. Ik ben heel lief naar hen hoor! Maar ook erg nieuwsgierig en ik wil graag spelen. Aangelijnd kan ik perfect de andere hond gewoon passeren trouwens, want ik heb geleerd om dan heel goed op baasje te letten. Ah ja, want dan krijg ik veel lekkers en die Hollandse dame wist het al hoor: ik HOU van lekkers!
Baasje gaat samen met Tysha en mij hardlopen. Meestal ben ik daar wel voor te vinden, al duurt het soms even voor ik echt opgestart ben. Maar je kan dus wel zeggen dat mijn conditie op peil is! Thuis kan ik heel speels en vrolijk zijn (mijn bijnaam is goofball…), maar ik kan ook perfect ergens rustig gaan liggen.

In 2025 kregen Tysha en ik er plotseling een klein broertje bij, een labradoodle. Dat was LEUK! Maar het gekke is: hij was er niet altijd. En hoe ouder hij werd, hoe minder hij bij ons was. Want baasje voedde hem op voor iemand die dat zelf niet kon en dus hulp nodig had. Maar als Maurice nu hier is, dan spelen we veel samen door achter elkaar te rennen, te rollebollen en in elkaars poten wat te happen.
Oh ja, baasje wil nog dat ik zeg dat ik een echt hele lieve jongeman ben (duh…), dat ik op een rustige manier contact kan maken met vreemde mensen en dat vaak ook wel fijn vind (vooral met voertjes, jammie) en dat ik erg zelfzeker en stabiel ben. Ze wil nog wat verder uitzoeken wat voor soort AAS ze met mij kan gaan doen, maar werken met kinderen met angst voor honden vind ik alvast leuk. Maar ook werken met honden die uitvallen naar andere honden of andere honden spannend vinden, vind ik echt tof! Een rusthuis is wat te saai voor mij. Ik wil me gerust even wat laten aaien, maar er mag wel wat meer actie in zitten. Dus ik ben benieuwd wat ze in de toekomst nog allemaal voor me gaat verzinnen!
Laten we maar afsluiten door te zeggen dat ik een echte “contacthond” ben. Ik volg baasje vaak: waar zij is, daar ben ik ook. Of toch in ieder geval ergens in de buurt. En als het even kan, dan kom ik ook echt op haar voeten zitten of liggen of vlij ik me heel liefelijk (en lomp) tegen haar aan, waardoor ik haar soms ook wat uit bed duw (oeps).
Ik hoop ooit met je kennis te kunnen maken en kijk er al naar uit om koekjes van je te krijgen!

